روزهای طلایی زندگی

به پاس زیبایی عشق ، عشق بورز و جاودانه باش

میدونید چیه این محیط مجازی خیلی جالبه؟؟.برخی آدمهایی که داخلش هستند.یعنی روزی نیست که تو همین محیط مجازی دعوا نشه و علتشم اکثرا تجاوز به حریم خصوصی همدیگه است. حداقل خودم که 10 سالی هست وبلاگ می نویسم این موضوع رو بارها دیدم.آقا طرف میاد می گه اینجا صفحه منه و چهاردیواری اختیاری.بعد میاد هرچی به دهنش اومد می نویسه.حالا اگه دوست داری راجب خودت و جد و آبادت بنویسی به من ربطی نداره و به قول خودت صفحه خودته و اختیارش و داری اما اینکه بیای  درباره من نوعی بنویسی دیگه اسمش چهار دیواری اختیاری نیست.تجاورز به حق من به عنوان یه خواننده است.واقعا کی به شما اجازه داده که هر چیزی که من برات کامنت خصوصی گذاشته بودم و تمام سوالاتی که ازت کرده بودم و تو وبلاگت بنویسی؟؟؟به اجازه کی در چهار دیواری اختیاری خودت حریم خصوصی من و شکستی؟؟و بدتر اینکه هر چی دوست داشتی گفتی ولی حرفهای من و سانسور کردی و نگذاشتی کسی بفهمه که خودت چی هستی؟ اگه برات نظر خواننده ها مهم نیست پس چرا حرفهای من و عین یه پست تو وبلاگت گذاشتی و یه طرفه واسه خودت قضاوت کردی؟؟به جز اینکه اینها رو برای خوب جلوه دادن خودت و متهم کردن من برای خواننده هات نوشتی؟؟ اگه قصدت فقط خواندن من بود که برای خودم پیغام می گذاشتی نه اینکه علنی اش کنی.پس قصدت این بود که همه بدونند که شما چقدر خوبی و حق با شما بوده.همین و بس . هر کسی یه طرفه به قاضی بره معلومه که راضی برمی گرده.

خانم عزیز شما حق این و نداشتی که درباره من بدون اجازه من تو وبلاگت چیزی بنویسی و من و نقد کنی و حالا که نوشتی باید کامنت های من هم که جواب نقد شماست ضمیمه اش باشه.این یه اصله متعجبم که چطور نمی دونی؟؟

[ سه‌شنبه ٤ مهر ۱۳٩۱ ] [ ٦:۱۸ ‎ب.ظ ] [ آلیس ]

[ نظرات () ]