روزهای طلایی زندگی

به پاس زیبایی عشق ، عشق بورز و جاودانه باش

من از همه خواننده های اینجا چه خاموش و چه روشن معذرت می خوام.ولی احساس خیلی بدی دارم از اینکه پست هام و عمومی می گذارم و شاید کسانی بخونند که دلم نمی خواد هیچی از زندگیم بدونند.اینه که از این به بعد پست ها رو خصوصی می نویسم.می دونم تا بحال چندین بار این حرف و زدم اما عملیش نکردم.علتش اینه که قلبا به این کار راضی نیستم و دلم می خواد هر کسی برای خواندن اینجا راحت باشه اما چون اینجا تا حدی شناخته شده هستم و حوصله عوض کردن آدرس وبلاگ رو هم ندارم مجبورم خصوصی بنویسم که  برای هیچ کس شک و شبهه ای پیش نیاد.البته آخرین پست امسال که به رسم هر ساله جمع بندی کلی سالی که گذشت هست ، قطعا عمومیه .

 اگه از بین دوستان کسی هست که دلش بخواد دست نوشته های من و بخونه و رمز نداره آدرس وبلاگش و بگذاره تا براش رمز و بفرستم.

در مورد پست قبل هم چون چند نفر خصوصی پرسیده بودند یه توضیحی بدم.من این آهنگ خواجه امیری رو خیلی دوست دارم و واقعا هم معنی شعرش و باور دارم. به نظر منم یه عاشق واقعی کسیه که بخاطر خوشبختی کسی که دوستش داره از خودش بگذره. قبول ندارین؟؟

مرسی از همراهی همگیماچ

[ جمعه ۱۸ اسفند ۱۳٩۱ ] [ ۱۱:۱٧ ‎ب.ظ ] [ آلیس ]

[ نظرات () ]