روزهای طلایی زندگی

به پاس زیبایی عشق ، عشق بورز و جاودانه باش

وبلاگ خوانی جز یکی از علایق انکار ناپذیر زندگی منه.البته من معمولا وبلاگ هایی رو می خوانم که شرح زندگی صاحبانشون هستند.چیزی که باعث می شه به این مقوله علاقه داشته باشم وبلاگ نیست آدمها هستند.کلا شیوه زندگی آدمها همیشه اینقدر برای من جذاب بوده که بعضی اوقات فکر می کنم من چرا جای یه رشته مهندسی روانشناسی نخوندم.

من از سالهای دور عادت داشتم رفتار آدمها رو زیاد آنالیز می کردم. همیشه برام جالب بوده که هر کسی تو هر موقعیتی چه واکنشی نشون می ده و جالبترش این بوده که بتونم رفتار بعدیش و حدس بزنم و اتفاقا تو این زمینه تو سالهای اخیر موفق هم بودم.کلا زندگی به نظر من عین یه بازی شطرنج می مونه که آدمها مهره هاش هستند.به نظر من اگه کسی می خواد تو زندگی شخصیش  موفق باشه باید همه آدمهای اطرافش رو یه جور حریف فرضی در نظر بگیره و حرکت بعدیشون و حداقل در مقابل خودش حدس بزنه.اینطوره می دونه که در مقابل هر کسی باید چه جوری رفتار کنه و در مقابل اتفاقاتی که تو زندگی پیش میاد هم کمتر شوکه می شه چون خیلی از اتفاقات هم با همین تحلیل ها قابل پیش بینی هستند. کلابعضی آدمها تو این صفحه شطرنج زندگی فقط دور خودشون می چرخند و هیچ حرکت خاصی نمی کنند (دقیقا مثل سرباز شطرنج) بعضی ها فقط یک جور حرکت تو زندگی رو بلدند و تو همه موقعیت ها به یک شیوه عمل می کنند ( مثل فیل شطرنج) اما بعضی های دیگه بلدند بسته به موقعیت های مختلف واکنش های مختلفی از خودشون نشون بدن( مثل وزیر شطرنج) که این دسته آخر تشخیص رفتارشون سخت تره و نیاز به تجربه بیشتری داره.

البته اینها در مورد کسانی است که تو زندگی برای ما مهم هستند نه همه آدمها.کلا بعضی آدمها اینقدر بی اهمیت هستند که واقعا حیف وقت که برای تجزیه و تحلیلشون بگذارید.این جور افراد و باید یک راست روانه سطل آشغال ذهن کرد و تمام.

اسفند هم به نیمه رسید.امیدوارم این 15 روز باقیمانده به این سرعت نگذره.هنوز هم کلی کار انجام نشده دارم که باید تا قبل از شروع سال جدید پرونده اش بسته بشه.اسفند لطفا آهسته تر من هنوز برای اومدن بهار آماده نیستم.

 

[ پنجشنبه ۱٥ اسفند ۱۳٩٢ ] [ ۱:٢۱ ‎ق.ظ ] [ آلیس ]

[ نظرات () ]