روزهای طلایی زندگی

به پاس زیبایی عشق ، عشق بورز و جاودانه باش

وقتی می‌شود فاصله گرفت بیهوده نمی‌جنگم! چرا باید بیهوده جنگید برای چیزهایی که مطمتنی نمی‌توانی تغییرشان بدهی؟؟ برای آدم‌هایی که سخت به باورهای خودشان چسبیده‌اند و زمانی که از خودت، از تفکرت می‌گویی با پوزخندی نگاهت می‌کنند.

وقتی می شود دقایق عمرت را با آدم‌های خوب بگذرانی چرا باید لحظه‌هایت را صرف آدم‌هایی کنی که با دل‌های کوچک‌شان مدام درگیر حسادت‌ها و کینه‌ورزی‌های بچه‌گانه‌اند؟؟
 
و یا مدام برای نبودنت و برای خط زدن‌ات تلاش می‌کنند؟؟
 
چرا وقتی می‌شود به این آدم‌ها خندید و از کنارشان گذشت ، بایستم و ثانیه‌های عمرم را صرف جنگیدن با بی‌ارزش‌ترین فکرها کنم؟!

نه...همیشه جنگیدن خوب نیست!

من همیشه جنگیده‌ام تا شاید بتوانم چیزی را عوض کنم...
همیشه جنگیده‌ام برای همه چیز تا پیش وجدان خودم سربلند باشم.
 
اما این روزها خوب فهمیده‌ام که با آدم‌های کوته‌نظر... ادم‌های حسود... نباید جنگید.
این روزها فهمیده‌ام برای اثبات دوست داشتن نباید جنگید.
برای به‌دست آوردن دل آدم ها نباید جنگید.
برای اصلاح دل کسی که کینه‌ ورزی می‌کند نباید جنگید.
برای اثبات خوب بودن حتی نباید جنگید.


بعضی چیزها وقتی با جنگیدن به دست می‌آیند بی‌ارزش می‌شوند.

 

این روزها نسخه فاصله گرفتن را می پیچم برای هر کسی که رنجم می دهد.
برای هر کسی که با رفتارهای بچه گانه اش آرامشم را به هم می ریزد.

برای همین

از آدم های حسود فاصله می گیرم...

از آدم هایی که زیاد دروغ می گویند فاصله می گیرم ...
از ادم هایی که زیاد ظلم می کنند فاصله می گیرم...
از آدم هایی که حرمت دل دیگران را نگه نمی دارند فاصله می گیرم...

 می دانی

با حقارت بعضی دل ها نباید جنگید، باید نادیده شان گرفت و گذشت..

 

اما من می‌بخشمشان ...... نه به این خاطر که مستحق بخششند ... نه !
 
تنها به این خاطر که من مستحق آرامشم!. 

 

[ جمعه ۱٩ دی ۱۳٩۳ ] [ ٦:٥۳ ‎ق.ظ ] [ آلیس ]

[ نظرات () ]