روزهای طلایی زندگی

به پاس زیبایی عشق ، عشق بورز و جاودانه باش

این چند وقت کمبود دوست و بیشتر از همیشه احساس کردم. خوب من ذاتا آدم اجتماعی هستم و این کمبود دوست داره خیلی عذابم می ده.البته نمی شه گفت این موضوع تقصیر منه.چند تا از دوستهام که از ایران رفتن بقیه هم کارهایی کردند که نشون دادند شایسته عنوان دوستی نیستند و حذف شدند.جدیدا هم با هرکی باب آشنایی را باز می کنم بعد از مدتی متوجه می شم که اصلا به درد دوستی نمی خوره.نمی دونم چرا آدمها اینجوری شدند.شایدم من سختگیر شدم نمی دونم.

اینجا رو دوست دارم.گوشه سمت چپ را ببینید.دارم کم کم لینک وبلاگهایی که نوشته هاشون و دوست دارم و احساس می کنم از لحاظ فکری می تونم باهاشون ارتباط برقرار کنم را اضافه می کنم.شاید نوشته های اینجا خیلی جذاب نباشه اما این و بدونید کسی که اینجا می نویسه شدیدا نیاز به همراهی داره.پس تنهام نگذارین.قلب

[ شنبه ٢۱ آبان ۱۳٩٠ ] [ ۱٠:۳٦ ‎ق.ظ ] [ آلیس ]

[ نظرات () ]